Znajdź nas na Facebook
Facebook
Jesteśmy na Google+
Google+

Badania laboratoryjne – ocena ryzyka chorób zakrzepowych

W laboratorium APC przeprowadzamy medyczną ocenę ryzyka chorób zakrzepowych. W zakresie naszej analizy są:

  • mutacja czynnika V leiden,
  • mutacja genu protrombiny,
  • antykoagulant toczniowy,
  • poziom i mutację genu dla homocysteiny (MTHFR)

Antykoagulant toczniowy (LA), to heterogenna grupa przeciwciał antyfosfolipidowych o bardzo różnym powinowactwie do fosfolipidów i ich białkowych kofaktorów, wykrywany metodami koagulologicznymi. Oznaczenie antykoagulantu toczniowego jest badaniem przesiewowym w kierunku trombofilii. Wskazaniem do oznaczenia jest wydłużenie APTT, nawykowe poronienia, zakrzepica żylna, zakrzepica tętnicza bez uchwytnej przyczyny < 50rż, zakrzepica o nietypowej lokalizacji.

  • białko C,

Białko C – jest inhibitorem czynników krzepnięcia V i VIII. Oznaczanie aktywności białka C jest badaniem przesiewowym w kierunku trombofilii. Wskazaniem do oznaczenia jest również zespół rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego (DIC) oraz ciężkie schorzenia wątroby. Wartości obniżone występują w przypadku wrodzonego niedoboru białka C, a także w niedoborze witaminy K, schorzeniach miąższu wątroby oraz DIC

  • białko S,

Białko S – jest kofaktorem aktywowanego białka C. Podobnie jak w przypadku białka C, oznaczanie jego aktywności jest badaniem przesiewowym w kierunku trombofilii. Wskazaniem do oznaczenia są również ciężkie schorzenia wątroby. Wartości obniżone występują w przypadku wrodzonego niedoboru białka S, w niedoborze witaminy K oraz w schorzeniach miąższu wątroby.

Oporność na aktywowane białko C (APC-R) – jest w większości przypadków wynikiem mutacji genu czynnika V (mutacja Leiden), która prowadzi do ochrony czynnika V przed hamującym działaniem białka C, a w konsekwencji do stanu nadkrzepliwości. Oznaczanie oporności a aktywowane białko C jest badaniem przesiewowym w kierunku trombofilii. Obniżony współczynnik APC-R może sugerować występowanie mutacji czynnika V Leiden.

  •  ocena układu krzepnięcia

APTT (czas częściowej tromboplastyny po aktywacji) to test przesiewowy do oceny wewnątrzpochodnego toru krzepnięcia. Zależy od stężenia w osoczu czynnika krzepnięcia II, V, VIII, IX, X, XI, XII i fibrynogenu. Służy do diagnostyki skaz krwotocznych, kontroli leczenia heparyną oraz leczenia substytucyjnego hemofilii A i B, jest badaniem wykonywanym przedoperacyjnie pod kątem występowania koagulopatii. Wydłużenie APTT obserwuje się w przypadku niedoborów powyższych czynników krzepnięcia, chorobie von Willebranda, w przypadku koagulopatii ze zużycia, leczeniu heparyną oraz w nabytym antykoagulancie toczniowym. Skrócenie APTT może występować w przypadkach nadkrzepliwości.

PT (czas protrombinowy) – to test przeglądowy do oceny zewnątrzpochodnego toru krzepnięcia. Zależy od zawartości w osoczu protrombiny, czynnika V, VII, X i fibrynogenu. Wskazaniem do oznaczenia jest diagnostyka skaz krwotocznych, kontrola leczenia doustnymi antykoagulantami, ocena funkcji wątroby, niedobór wit. K. PT jest również badaniem wykonywanym przedoperacyjnie pod kątem występowania koagulopatii. Czas protrombinowy jest wydłużony (wskaźnik protrombinowy obniżony, INR podwyższony) we wrodzonych niedoborach czynników II, V, VII, X, w przewlekłych chorobach miąższu wątroby, niedoborach wit. K, w rozsianym wykrzepianiu wewnątrznaczyniowym, przy znacznym niedoborze fibrynogenu oraz w leczeniu antagonistami wit. K. Z kolei czas PT może być skrócony (wskaźnik protrombinowy podwyższony, INR obniżony) w zakrzepicy i w stanach nadkrzepliwości.

TT (czas trombinowy) – to test mierzący szybkość przekształcania się fibrynogenu w fibrynę. Zależy od stężenia fibrynogenu, obecności nieprawidłowego fibrynogenu, aktywności antytrombin oraz procesów polimeryzacji i stabilizacji fibryny. Czas trombinowy jest wydłużony w obniżonym poziomie fibrynogenu, w zaburzeniach polimeryzacji fibrynogenu, w dysfibrynogemii oraz w przypadku leczenia heparyną.

Fibrynogen to białko osocza krwi biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia,  przekształcane w fibrynę tworzącą skrzep krwi. Stężenie fibrynogenu jest fizjologicznie podwyższone podczas miesiączki i w ciąży. Do wzrostu stężenia fibrynogenu dochodzi również w stanach zapalnych (stany gorączkowe, zabiegi operacyjne, urazy), w chorobach nerek, kolagenozach (zespół nerczycowy, kłębkowe zapalenie nerek). Jego stężenie jest obniżone w niedoborach fibrynogenu, w chorobach wątroby, w zespole rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego, w skazach fibrynolitycznych (pokrwotocznych, pourazowych).

Antytrombina III jest inhibitorem czynników krzepnięcia IIa, Xa, IXa, XIa, XIIa oraz plazminy. Niedobór AT III jest związany ze skłonnością do zakrzepów i zatorów. Obniżone wartości obserwuje się w przypadku wrodzonego niedoboru AT III, oraz nabytego niedoboru (DIC, schorzenia tkanki wątroby, zespół nerczycowy, leczenie heparyną). Wartości podwyższone w niedoborze wit. K oraz w stanach zapalnych (AT III jest bowiem białkiem ostrej fazy).

D – dimery są to produkty rozpadu fibryny. Ich podwyższone stężenie obserwuje się w żylnej chorobie zakrzepowo – zatorowej (DVT), zatorowości płucnej (PE), marskości wątroby, chorobach nowotworowych, w przebiegu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, w trakcie terapii trombolitycznej, a także w ciąży oraz w okresie połogu i porodu.

W naszym laboratorium analiz medycznych przeprowadzamy kompleksowe badania krwi oraz konsultacje lekarskie.

Skontaktuj się z nami.

tel. (42) 640 95 52
tel./fax (42) 640 95 51

rejestracja@apc-analizy.pl
apc@apc-analizy.pl

ul. Sczanieckiej 4, Łódź

pn, śr                8.30 – 20.00
wt, czw, pt      11.30 – 20.00

Pobrania krwi u dzieci są tylko w czwartek i piątek
w godz. 15.00 – 16.30.

Przed przyjściem na pobranie dziecko powinno wypić min 100-200 ml płynów, aby krew nie była zagęszczona, co pozwoli uniknąć problemów z pobraniem.

Na pobranie trzeba się umówić na konkretny termin telefonicznie albo osobiście.